FANDOM


ElfInAlfheim

Elf w Alfheim

Alfheim

Alfheim

Alfheim to ysgardzka kraina niezwiązanych z Seldarine Jasnych Elfów zwanych tutaj Lios Alfar. Są to po prostu elfi oczekujący, którzy mieszkają w tutejszych lasach, w przeciwieństwie do elfów mrocznych mieszkających w Svartalheim w podziemiach trzeciej warstwy Ysgardu. Ich charakterystyczną cechą jest ciągła emisja światła, podobnego do czaru światło, a także wrodzona pogarda dla niedoskonałości, wskutek której wyrzucają ze swej społeczności wszystkich zdeformowanych bądź oszpeconych pobratymców i z trudem skrywają obrzydzenie dla blizn, bród i innych niedoskonałości przybyszy. Alfheim to także boska kraina pary nordyckich bóstw elfów Freja i Freji, a także elfickiej bogini Aerdrie Faenya. Wszystkie te bóstwa mają też inne siedziby, które pochłaniają ich myśli. Z wymienionej trójki najwięcej czasu w Alfheimie spędza Frej. Najbardziej charakterystyczną cechą tej krainy są wypełniające ją jasny, pogodny blask i radość. Lios Alfar to lud pełen radości, kochający zabawę i opowieści, chętnie przyjmujący rozmaitych obieżysferów. Nie wszyscy są tu jednak witani radośnie - choć nie przeganiane otwarcie, krasnoludy i gnomy nie mogą liczyć na życzliwe przyjęcie. Ponoć Alfheim był kiedyś częścią Arvandoru, który osunął się do Ysgardu na skutek skupienia się mieszkańców na sztuce przetrwania i honorze.

UkształtowanieEdytuj

Alfheim to kraina dzikiego, surowego piękna natury nieskażonej cywilizacją. Lasy są pełne jeleni, reniferów i karibu a w strumieniach roją się ryby. Wiosną, latem i jesienią oczekujący mieszkają pod gołym niebem, przemieszczając się z miejsca na miejsce i ucztując w zaimprowizowanych halach. Każdy sezon kończy wielka uczta, zwana Festynem Opadłych Liści, która odbywa się późną jesienią. Zimy są tu surowe, a mieszkańcy chronią się przed śniegiem i mrozem w magicznie zapieczętowanych jaskiniowych domostwach. Kraina sprawia wtedy wrażenie opuszczonej i bezludnej. Frey i Freya nie mają stałych siedzib, podobnie jak mieszkańcy wędrując i wypoczywając zależnie od chwilowej zachcianki.

Lasy Alfheimu zamieszkują driady, nimfy, asrai i inne pokrewne elfom istoty, które zwykły uwodzić nierozważnych podróżnych, czyniąc ich więźniami swych uroków i piękna natury.

Wysoki GajEdytuj

Jednym z ważniejszych miejsc tej krainy jest Wysoki Gaj, gdzie dwa razy do roku, podczas równonocy wiosennej i jesiennej zbierają się wszystkie elfy z Ysgardu. Wiosenny Festyn Freyi to wielki, trwający do świtu taniec, celebrujący powrót natury do życia. Jesienny Festyn Freya, to dożynki połączone z pełną przepychu ucztą, złożoną z wszelkich darów natury. Wysoki Gaj składa się z około setki olbrzymich sekwoi o czerwonej korze. Drzewa są połączone mostkami i platformami, na których odbywają się festyny. Prowadzą do nich schody, wijące się wokół pni. Oba festyny mają ukryty cel - dostarczają kapłanom Freya i Freyi energii do rzucania mythali i innych potężnych zaklęć, najczęściej używanych do zapewnienia dobrych plonów, ochrony przed wrogami albo zemście. Z tego powodu obcy nie są dopuszczani do udziału w festynach a tych, którzy próbują się wkraść i zostają odkryci, spotyka smutny koniec. Latem Gaj strzeżony jest przez stado ratatosków. Zimą pilnuje go potężny druid Lindissen ze Zgiętego Dębu.

Wieża XenoEdytuj

Wieża Xeno to miejsce zamieszkania tutejszego Króla i Królowej i jeden z nielicznych budynków w Alfheimie, zbudowany przez filozofa z Olimpu. Wieża wzniesiona jest z szarego marmuru i ozdobiona licznymi rzeźbami gargulców, orłów i sów. Całość otacza fosa, którą można przekroczyć tylko mostem zwodzonym, który przepuszcza jedynie elfów. Każdy trep nie będący elfem z każdym krokiem przebywa połowę dystansu, dzielącego go od końca mostu, nigdy nie osiągając celu.

MieszkańcyEdytuj

Władcy krainy to rubaszny Król Helmvald Trzęsobrzuchacz i wyniosła Królowa Arnora Faworytka, choć ich władza jest w dużej mierze tytularna. Królewska para jest wybierana corocznie przez głosy mieszkańców, a po ustąpieniu z urzędu otrzymuje dożywotnio tytuły barona i baronessy. Baronowie są prawdziwymi władcami Alfheimu - każdy jest zarazem wodzem małego klanu elfów.

Najbardziej znaną grupą łowców są Wędrujący Strażnicy, nieustraszona grupa, podejmująca się niewykonalnych wyzwań i przegranych spraw. W jej skład wchodzi siódemka elfów i półelfów oraz orzeł Jasnoskrzydły, dowodzeni przez Abernala Prędkiego.

W drewnianej chacie na szczycie wielkiego buka mieszka pustelniczka Skogul, wygnana walkiria. Wodę i żywność latem dostarczają jej roje pszczół a zimą ptaki. Jak głosi śpiewka, Skagul znużyła się widokiem pełnych krwi i trupów pól bitewnych i odmówiła przenoszenia w zaświaty dusz poległych wojowników. Rozgniewany Odyn wygnał ją z Asgardu, zezwalając na powrót dopiero wtedy, gdy zdobędzie Arngrim, magiczny topór zdolny zgładzić wężowe potomstwo Lokiego. Walkiria wypytuje więc podróżników o olbrzymkę, która była ostatnią znaną posiadaczką artefaktu.

ŹródłaEdytuj