FANDOM


Bóg
Bane p16
Bane powstający z ciała Iyachtu Xvima z uniesioną, płonącą zielonym ogniem dłonią
Bane
Tytuł(y) Mroczny Władca, Czarna Dłoń, Pan Ciemności
Symbol zielone promienie ściśnięte w czarnej rękawicy
Plan Ojczysty Acheron/Avalas/Czarny Bastion; Pustkowia Zagłady i Rozpaczy/Czarny Bastion
Ranga mocy Większe bóstwo
Charakter praworządny zły
Dziedziny spór, nienawiść, tyrania, strach
Domeny prawo, nienawiść, tyrania, zło, zniszczenie
Ulubiona broń Czarna Dłoń Bane'a [czarna rękawica] (morgensztern)
Sojusznicy Bhaal (teraz martwy), Iyachtu Xvim (teraz martwy), Loviatar, Talona,

Myrkul (teraz martwy), Malar, Maska

Wrogowie Chauntea, Eldath, Lathander, Mystra, Tyr, Helm, Deneir, Torm, Ilmater, Tymora, Lliira, Oghma
Zwierzchnik brak
Bane symbol

Symbol Bane'a

Bane symbol - Mike Schely

Symbol Bane'a w czwartej edycji D&D

Clerics

Kapłanka Bane'a (druga od lewej)

Kręte korytarze Twierdzy Zhentil odbijają echem złowrogie inkantacje śpiewane w cienistych świątyniach w całym Faerunie. Bane (bejn), Pan Ciemności zwyciężył śmierć i powrócił na świat, by dawać mroczną inspirację tysiącom intryg, by podżegać strach i nienawiść na cywilizowanych ziemiach oraz by ponownie zapewnić wszystkich śmiertelników, że tyrania, nawet jeśli ponosi klęski, nigdy nie ginie. Chociaż Bane przekroczył próg śmiertelności wiele wieków temu, jego podstawowy cel jest wciąż wyraźnie ludzki - zadowolić go może wyłącznie władza nad całym Faerunem. Spocznie dopiero, kiedy jego słudzy zasiądą na tronie każdej krainy, kiedy pospólstwo będzie służyć swoim panom ze strachu o własne życie i kiedy altruizm oraz nadzieja zostaną wymazane z powierzchni świata. Jednak do tego mrocznego dnia Czarna Dłoń ma całą wieczność na knucie obłąkańczych sojuszy i złośliwych intryg. Ostatecznie to on będzie rządził Faerunem, lecz nie ma pośpiechu. Osiągnięcie szczytu to jedynie połowa zabawy. Bane woli pozostawać w cieniu, pozwalając swoim sługom na realizację zawiłych planów. W rzadkich okazjach, kiedy się ukazuje, przybiera formę cienistej, humanoidalnej postaci - często z nagą klatką piersiową, czasem odzianej w czarną zbroję i ubranej w stylowy, ciemny płaszcz, blamowany krwią. Jego prawa dłoń, niezmiennie chroniona metalową rękawicą, wysadzaną klejnotami, jest jedyną bronią, jakiej potrzebuje, by uśmiercać nielicznych wrogów na tyle odważnych (lub głupich), by go zaatakować. Nie toleruje porażek i rzadko zastanawia się dwa razy nad poddaniem nawet najbardziej lojalnego sługi okrutnym torturom, mającym zapewnić całkowite posłuszeństwo jego wymagającej doktrynie. Choć kiedy powstał, był ogarnięty gniewem, obecnie nie jest skory do złości, choć egzystuje w stanie ciągłego napięcia. Tyrania Bane'a słynie na całym kontynencie - to właśnie on jest najbardziej znanym ucieleśnieniem zła. Kiedy w Czasach Kłopotów po Faerunie rozniosły się wieści o zniszczeniu Bane'a, przynajmniej dwadzieścia siedem państw zorganizowało festiwale i święta dziękczynne. Powszechnie uważa się, iż kapłani tego bóstwa dążą do dyktatury i nie mają oporów przed zastosowaniem niemoralnych praktyk i przemocy, byleby tylko rozszerzyć swoje wpływy. Poszukiwacze przygód widzą w owych kapłanach intruzów i wrogów, wysłańców surowej, złej filozofii, którzy trzymają stronę potworów, diabłów i dzikich humanoidów, w zamian wspierających ich niegodziwe cele. Ostrożni szlachcice za największą groźbę uważają sytuację, w której ktoś równy statusem składa hołd Mrocznemu Władcy, by podstępem i przebiegłością uzyskać to, czego żołnierze nie mogą zdobyć siłą. Kapłani Bane'a modlą się o czary o północy. Ich religia nie uznaje oficjalnych świąt, chociaż wyznawcy oddają cześć Czarnej Dłoni przed i po ważnej bitwie lub przed wykonaniem ważnego podstępu. Starsi kapłani często dość dowolnie ogłaszają, iż nastały święte dni, najczęściej utrzymując przy tym, że działają pod wpływem boskiego natchnienia zesłanego im w snach. Rytuały polegają na grze na bębnach, śpiewach i składaniu w ofierze inteligentnych istot, najczęściej na ołtarzu z czarnego bazaltu lub obsydianu. Ostatnio ulubioną ofiarą stali się kapłani Cyrica, chociaż dawni faworyci, tacy jak paladyni, jednorożce; dzieci i niebianie pozostają popularni wśród tradycjonalistów.

Historia/związkiEdytuj

Nawet jako człowiek Bane pragnął wyłącznie stać się budzącym największy strach tyranem, jakiego znał świat. Jednak spełnienie tego pragnienia wymagało natchnienia taką ilością tajemnej, magicznej mocy, jaka nie jest dostępna żadnemu śmiertelnikowi. Stąd też ten wyrachowany despota połączył siły z podobnie nastawionymi ludźmi, Bhaalem i Myrkulem, zawierając z nimi pakt o wzajemnej pomocy, który doprowadzić miał do apoteozy całej trójki. Zanim ci trzej złoczyńcy osiągnęli cel, przemierzyli wszerz cały Faerun, pokonali niezliczonych wrogów, zabili jednego z Siedmiu Zaginionych Bogów i podróżowali przez Niższe Plany. Dużo zyskali dzięki hojności (lub, jak twierdzą niektórzy, obojętności) beznamiętnego Jergala, któremu znudziła się rola patrona sporów, śmierci i umarłych. Każdy z nich zagarnął jedną trzecią dziedziny Jergala i zdominował tę sferę na wieki. Jednak nawet całkowita kontrola nad sporami nie wystarczyła Bane'owi, którego pożądanie supremacji doprowadziło w 1358 RD do ponownego zjednoczenia z Myrkulem. Para ta skradła Tablice Przeznaczenia, zapisane przez Ao, w których ów bóg wyznaczał role bóstwom Torilu. Przyspieszyło to nadejście Czasów Kłopotów, podczas których Bane zginął w zaciekłej bitwie w porcie Tantras, zabity przez Torma Prawdziwego. Zdawało się, że wybujała ambicja Mrocznego Władcy w końcu doprowadziła do jego zniszczenia. Kościół Bane'a rozpadł się, większość najwierniejszych przeszła w szeregi kleru Cyrica, oraz Iyachtu Xvima, potomka zrodzonego ze związku Bane'a z potężną demonką. W czasach tych zwolennicy dobrobytu i wolności oddychali swobodniej, wiedząc, że Toril pozbył się największego zapewne zagrożenia. Jednak ci, którzy utracili czujność, z pewnością zrobili to za wcześnie. Pewnej śródzimowej nocy roku 1372 RD Xvim rozbłysnął snopem diabelskiego, zielonego światła. Z dymiącej skorupy, która po nim pozostała, wyłonił się ożywiony na nowo Bane, z prawą dłonią płonącą zielonym blaskiem. Okazało się, że Xvim był zaledwie świadomym kokonem, muszlą, w której dorastała jątrząca się larwa, która z czasem stała się Banem. W ciągu kilku dni kapłani Xvima przeszli na wyznanie Bane'a i wielkie zło kolejny raz rzuciło swoje wyrachowane spojrzenie na ziemie Faerunu. Bane nienawidzi całego panteonu faeruńskiego, lecz szczególną urazę żywi do Torma, Cyrica, Mystry, Tempusa, Helma, Lathandera, Oghmy i Ilmatera, dokładnie w tej kolejności. Sprzymierzył się z Loviatar, Maską i Taloną, lecz bóstwa te drżą przed nim ze strachu, nie są więc to silne sojusze.

DogmatEdytuj

Nie służ nikomu poza Banem. Zawsze się go lękaj i spraw by inni lękali się go bardziej niż ty sam. Czarna Dłoń powali w końcu każdego kto mu się sprzeciwi. Przeciwstaw się Bane'owi i zgiń - lub w śmierci odnajdź swoją lojalność, bo on ją wymusi. Poddaj się słowu Bane'a wypowiadanemu przez jego kapłanów, ponieważ prawdziwą moc możesz zyskać tylko służąc dla niego. Siej strach przed Banem. Władza wyślizguje się z rąk tych, którzy za nim nie idą. Tych którzy rozgniewają Bane'a, czeka śmierć, a będzie ona boleśniejsza niż wyznawców innych bóstw.

Kler i świątynieEdytuj

Bane nakazuje swoim kapłanom i wyznawcom, by siłą lub podstępem zdobywali wpływowe pozycje w społeczeństwie oraz używali swych wpływów do siania nienawiści, strachu, zniszczenia i niezgody. Czarna Dłoń chętnie patrzy, jak jego kapłani obalają rządy i władają pod przykrywką rządów prawa, lecz toleruje też małą dawkę niezgody i rozpusty. Jego wyznawcy często sięgają po tortury, biczowanie oraz wykalkulowane zabójstwa i doprawdy rzadka jest w tych wypadkach inicjatywa Pana Ciemności, ponieważ nie posiada on nawet szczątkowych umiejętności w tym zakresie. Kościół działa w ramach ścisłej hierarchii - kwestionowanie lub nieposłuszeństwo wobec rozkazów przełożonych uważa się za obrazę supremacji Bane'a i karze torturami, rozerwaniem na członki lub śmiercią. Świątynie Bane'a odzwierciedlają zdyscyplinowaną doktrynę kleru. Wysokie budowle o ostrych kątach, z wieżami zakończonymi dużymi szpikulcami i z wąskimi oknami, często przypominają architekturę ufortyfikowanych twierdz lub małych zamków. Wewnętrzne przejścia prowadzą z surowego foyer do podobnych do baraków wspólnych komnat dla świeckich wyznawców. Każda z nich jest skromnie udekorowana gobelinami przedstawiającymi symbol Bane'a lub wyszywanymi w cytaty z ważnych religijnych tekstów. W świątyniach często znajduje się odkryty centralny dziedziniec, na którym odbywa się wojskowa musztra i ceremonie na świeżym powietrzu, oraz bardziej tradycyjna sala dla całej kongregacji. Większość kościołów wyposażona jest w podziemne lochy obfitujące w sale tortur, studnie śmierci i zagrody potworów. Przed nastaniem Czasów Kłopotów kościołem Bane'a targały wyniszczające spory, przez co wyodrębniła się z niego sekta Ortodoksów (prowadzona w większości przez kapłanów) oraz Kościół Przemieniony (zdominowany przez czarodziejów). Bane sam zachęcał do tej walki, doceniając wartość różnicy zdań, nawet jeśli dotyczyło to jego własnych sług. Długi spoczynek oczyścił jego umysł z wątpliwości w tej sprawie - sam zaczął dążyć do wykorzenienia tych podziałów, posuwając się nawet do mianowania Fzoula Chembryla, władcy Twierdzy Zhentil, swym osobistym Tyranem Wybrańcem i nieomylnym śmiertelnym przedstawicielem. Wcześniej jednak podzieleni wyznawcy uczynili wspólną sprawą pogromy tych kapłanów, którzy przeszli na stronę Cyrica po "śmierci" Bane'a, a potem nie wrócili w szeregi wiernych pierwotnemu władcy. Ich coraz ściślejsza współpraca może doprowadzić do tragedii całego Faerunu.

AwatarowieEdytuj

Ponieważ Bane zginął niegdyś jako awatar, nie ma ochoty wysyłać na Toril prawdziwych awatarów. Zamiast tego woli zawładnąć śmiertelnikami lub działać przez potężnych agentów, takich jak Zhentarimowie. Jeśli musi stworzyć awatara, wybiera zazwyczaj postać przystojnego mężczyzny z ciemnymi włosami, w stylowym stroju i o protekcjonalnej postaci. Pojawienie się takiego awatara jest rzadkim momentem święta dla kleru Pana Ciemności, ponieważ takie okazje oznaczają zazwyczaj, że Bane zdecydował się osobiście zainteresować ukaraniem ucznia, który go zawiódł. Bane traktuje swoich awatarów jak wysłanników moralności, nie żołnierzy, zatem jego wyznawcy mają więcej powodów, by się ich bać, niż jego wrogowie.

Zobacz teżEdytuj

ŹródłaEdytuj


Nadbóg Ao
Główne bóstwa Faerunu
Azuth | Bane | Chauntea | Cyric | Eilistraee | Gond | Helm | Ilmater | Kelemvor | Kossuth | Lathander | Lolth | Malar | Maska | Mielikki | Mystra | Oghma | Selune | Shar | Shaundakul | Silvanus | Sune | Talos | Tempus | Torm | Tymora | Tyr | Umberlee | Uthgar | Waukeen
Inne bóstwa Faerunu
Akadi | Auril | Beshaba | Czerwona Rycerka | Deneir | Eldath | Garagos | Gargauth | Grumbar | Gwaeron Wichura | Hoar | Istishia | Jergal | Lliira | Loviatar | Lurue | Milil | Nobanion | Poszukiwacz Wyvernspur | Savras | Sharess | Shiallia | Siamorphe | Talona | Tiamat | Ubtao | Ulutiu | Valkur | Velsharoon
Martwe bóstwa Faerunu
Amaunator | Bhaal | Ibrandul | Iyachtu Xvim | Karsus | Leira | Moander | Myrkul | Tyche


Bogowie Wojny Upadku
Asmodeusz | Avandra | Bahamut | Bane | Corellon | Erathis | Gruumsh | Ioun | Kord | Krucza Królowa | Lolth | Melora | Moradin | Pelor | Sehanine | Tharizdun | Tiamat | Torog | Vecna | Zehir

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.

Więcej z Fandomu

Losowa wiki