Fandom

Sferopedia

Czarnoksiężnik

4365stron na
tej wiki
Dodaj nową stronę
Dyskusja6 Udostępnij

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.

Warlock.jpg

Morthos czarnoksięznik

Dungeons and Dragons Ten fragment dotyczy 3.0 oraz 3.5 edycji Dungeons and Dragons.
Urodzony z dziedzictwem nadnaturalnej linii krwi, czarnoksiężnik (ang. warlock) dąży do opanowania niebezpiecznej mocy przesycającej jego duszę. W przeciwieństwie do zaklinaczy i czarodziejów, którzy korzystają z magii mistycznej poprzez zaklęcia, czarnoksiężnik nagina moc magiczną niczym więcej niż tylko siłą woli. Wykorzystując swój dar, potężną determinację i siłę woli, czarnoksiężnik potrafi okryć się nadnaturalną niewidzialnością, mamić głupców czy rozbić ich w podmuchu widmowej mocy. 

OpisEdytuj

Niektórzy są potomkami ludzi paktujących z diabłami i demonami, wiedzeni ambicjami coraz to większej potęgi. Niektórzy zaś zostali nią naznaczeni jako narzędzia Mocy, chcąc czy nie chcąc tego. Nigdy jednak źródło czarnoksięskich mocy nie determinuje charakteru i postępowania władającej nią osoby. Podobnie jak zaklinacza nie ukierunkowuje pochodzenie mocy drzemiącej w jego krwi. 

Czarnoksiężnicy oczywiście nie są pół-biesami czy diabelstwami (chociaż wielu spośród nich kroczy tą ścieżką rozwoju i wywodzą się z pośród nich najpotężniejsi z czarnoksiężników.) gdyż Znak mrocznej mocy jest znakiem duszy, nie ciała. W rzeczywistości bardzo często czarnoksiężnicy są tworami nie-złych Mocy, mających swoje źródło w Dziczy lub od Czarodziejskiego Ludu, które jednak są tak samo niebezpieczne jak Diabły czy Demony. Niezależnie od źródła mocy ludność obawia się ich, przez co są przeważnie wędrowcami, nie zagrzewającymi zbyt długo w jednym miejscu.

Czarnoksiężnik postrzega czarodziejów i zaklinaczy jako rywali, lecz za to ceni spryt i zaradność łotrzyków i wojowników. Ze względu na mroczną skazę w duszy niedobrze czuje się w towarzystwie kapłanów i paladynów lecz zdaje sobie sprawę, że lecząca magia objawień jest najczęściej niezbędna do przetrwania więc zazwyczaj wyrabia w sobie dość powściągliwości, żeby nie zrazić do siebie towarzyszy.

PrzygodyEdytuj

Wielu czarnoksiężników jest mistrzami mrocznych i chaotycznych mocy. Dawno temu zaprzedali oni (lub w niektórych przypadkach ich przodkowie) kawałki duszy, w paktach zawartych z planarnymi Potęgami, w zamian za moce którymi teraz władają. Choć wielu czarnoksiężników odwraca się od zła, starając się cofnąć krzywdy wyrządzone przez mroczniejszych przedstawicieli tej klasy, są oni nadal związani paktami poprzez które zdobyli moc. Dalsza służba mrocznym Mocom, lub wprost przeciwnie przeciwstawianie się im, jest główną motywacją do podróżowania w poszukiwaniu potęgi, bogactwa lub działania wielkich rzeczy (dobrych lub złych).

CharakterystykaEdytuj

Epic warlock.jpg

Epicki czarnoksiężnik Morthos

Czarnoksiężnicy skrywają w sobie wielkie pokłady magicznej energii. Kaganek mrocznej magii płonie jasno w ich duszach chroniąc ich przed wieloma formami magicznych ataków i jednocześnie pozwalając im samym zadawać silne ciosy. Czarnoksiężnicy nie władają zaklęciami, za to uczą się skupiać moc w postaci kilku konkretnych ataków i sztuczek zwanych inwokacjami. Nadrabiają oni swoją odpornością brak wszechstronności cechujący zaklinaczy i czarodziejów.

CharakterEdytuj

Czarnoksiężnicy są często chaotyczni lub źli (a więcej niż kilku oba na raz). Moce którym służą potrafią być okrutne, kapryśne i dzikie, nie skrępowane tradycyjnym rozumowaniem dobra i zła. Jednak nawet czarnoksiężnik służący najmroczniejszej z Potęg jest w stanie odwrócić się od niej i stanąć przeciw złu. Dobry czarnoksiężnik jest poważnym i przerażającym wrogiem zła. Zbyt dobrze znając mrok we własnej duszy walczy on bezlitośnie i bez strachu ze wszelkimi przejawami zepsucia.

ReligiaEdytuj

Czarnoksiężnicy z pierwszej ręki wiedzą co to moc i potęga nadnaturalnych istot, co najczęściej oznacza że nie są oni skorzy do szczerej wiary. Niemniej jednak źli czarnoksiężnicy czasami zwracają się ku okrutnym i krwiożerczym Bogom, a dobrzy szukają wsparcia u szlachetnych i dobrych Mocy aby ukoić choć trochę walkę toczącą się w ich duszach.

RasyEdytuj

Ambitni (i często pozbawieni wszelkich skrupułów) ludzie często zostają czarnoksiężnikami w poszukiwaniu skrótów wiodących do większej potęgi. Równie często czarnoksiężnikami zostają półorkowie którzy w naturalny sposób kultywując siłę i moc, i nie jest dla nich problemem mieszane pochodzenie. Jak zostało powiedziane wcześniej, diabelstwa i pół-biesy mają wyjątkowe predyspozycje do czarnoksięskiej drogi rozwoju. Ze względu na to, że źródła czarnoksięskich paktów pochodzą często od baśniowego ludu, baśniokrwiści i pół-baśniowcy również mają predyspozycje do tej klasy. Przedstawiciele innych ras rzadziej zostają czarnoksiężnikami, acz oczywiście zdarzają się.

ZdolnościEdytuj

Czarnoksiężnik w przeciwieństwie do czarodziejów czy zaklinaczy nie włada zaklęciami. Wykorzystując moc swojej duszy i siłę woli używa on zdolności czaro-podobnych nazywanych inwokacjami. 

Inwokacje rzuca się w inny sposób niż zaklęcia, więc nawet lekkie zbroje nie ograniczają ich używania i nie powodują ryzyka nie udania się.

Podstawową inwokacją, znaną każdemu czarnoksiężnikowi jest Widmowy Podmuch(ang. Eldritch Blast). Jest to cios energii branej prosto z duszy. W przeciwieństwie do innych inwokacji, ta moc z czasem może być modyfikowana na najróżniejsze sposoby np. zadając obrażenia odpowiednich energii lub zmieniająca zasięg i siłę ciosu.

Czarnoksiężnik włada również innymi inwokacjami, podobnymi niekiedy w swej strukturze do zaklęć choć równie często się od nich różniącymi. Choć ich repertuar jest znacznie skromniejszy niż u czarodzieja czy nawet zaklinacza, to w przeciwieństwie do wcześniejszej dwójki, nie jest on ograniczony w żaden sposób ilością wykorzystania danej inwokacji. 

Rozwijając swoje moce czarnoksiężnik z czasem nabiera naturalnej odporności na obrażenia fizyczne jak i magiczne oraz nabiera nadnaturalnej intuicji jeśli chodzi o magiczne przedmioty, przez co początkowo (podobnie jak łotrzyk i bard) potrafi używać magicznych przedmiotów przeznaczonych dla innych użytkowników, a ostatecznie nawet tworzyć takowe podobnie jak czarodzieje i zaklinacze. 

Źródła czarnoksięskich paktówEdytuj

Malkizid.jpg

Upadły Solar Malkizid, mogący obdarzać czarnoksięskimi paktami.

Złe ŹródłaEdytuj

Dobre ŹródłaEdytuj

Neutralne ŹródłaEdytuj

Epicki CzarnoksiężnikEdytuj

Epicki czarnoksiężnik staje się istotą upadłej magii, wcieleniem niezwykłej mocy, która utraciła niemal całe swoje człowieczeństwo.

Dungeons and Dragons Ten fragment dotyczy 5.0 edycji Dungeons and Dragons.
Wallpaper Class Warlock.jpg

Czarnoksiężnik przedstawiony w D&D 5.0

Z pseudosmokiem owiniętym na około ramion, młody elf w złotej szacie uśmiechnął się ciepło wplatając magiczny urok w swoje słodkie słowa i nagiął umysł strażnika pałacowego do swojej woli.

Gdy płomień wzrasta w jej dłoniach, poznaczona bliznami kobieta szepcze sekretne imię swojego demonicznego patrona nasycając zaklęcie czarcią magią.

Przesuwając swoje spojrzenie pomiędzy sponiewieraną księgą a dziwnie ułożonymi gwiazdami nad głową, szalonookie diabelstwo recytowało mistyczny rytuał mający otworzyć przejście do odległego świata.

Czarnoksiężnicy (ang. warlocks) są poszukiwaczami ukrytej wiedzy leżącej za tkaniną multiwersum. Zawierając pakty z tajemniczymi bytami o niesamowitej mocy zyskują magiczne zdolności o zarówno subtelnej jak i spektakularnej naturze. Zbliżając się do starożytnej wiedzy bytów takich jak szlachetne istoty baśniowe, demony, diabły, wiedźmy i obce istoty z Odległej Dziedziny, czarnoksiężnik składa razem tajemne sekrety aby wzmocnić własną potęgę.

Czarnoksiężnik jest określany przez swój pakt z nieziemskim bytem. Czasami związek pomiędzy nim, a patronem wygląda jak relacja między bogiem, a kapłanem, chociaż byty którym służą czarnoksiężnicy nie są bogami. Może on przewodzić kultowi poświęconemu księciu demonów, arcydiabłu lub całkowicie obcej istocie - bytom którym zwykle nie służą kapłani. Częściej jednak relacja wygląda podobnie do stosunków między mistrzem, a uczniem. Czarnoksiężnik uczy się i rośnie w siłę, płacąc okazjonalnie służbą na rzecz swojego patrona. 

Magia dostępna czarnoksiężniką waha się od niewielkich, ale trwałych zmian w jego istocie (takie jak umiejętność widzenia w ciemności, czy rozumienia języków), po dostęp do potężnych zaklęć. W przeciwieństwie do pogrążonego w księgach czarodzieja, czarnoksiężnik wspomaga swoją magię kilkoma umiejętnościami przydatnymi w walce wręcz. Czują się swobodnie w lekkich zbrojach i wiedzą jak używać prostych broni.

Czarnoksiężnicy napędzani są nienasyconym głodem wiedzy i mocy, który pchnął ich do zawarcia paktu i kształtuje ich życie. To pragnienie nie ustaje i wpływa na pakt i późniejszą karierę. Opowieści o czarnoksiężnikach wiążących się z czartami są szeroko znane. Lecz wielu z nich służy patronom którzy nie mają nic wspólnego z biesami. Czasami podróżnik  w dziczy natrafia na dziwnie piękną wieżę, gdzie spotyka baśniowego władcę lub władczynię i przez nieświadome słowa zawiera pakt z istotą, całkowicie świadomą tego faktu. Innym razem zagłębiając się w księgę o zapomnianej wiedzy, genialny lecz szalony umysł badacza otwiera się na rzeczywistości poza materialnym światem, gdzie spotyka obce byty zamieszkujące zewnętrzną pustkę. 

Byty będące patronami dla czarnoksiężników są potężnymi mieszkańcami innych planów egzystencjalnych - nie bogami, lecz niemal boskimi w swej mocy. Różni patroni dają swoim czarnoksiężnikom dostęp do różnych mocy i inwokacji, i oczekują specjalnych przysług w zamian. Niektórzy patroni kolekcjonują czarnoksiężników, rozdając swoją mistyczną wiedzę stosunkowo swobodnie albo szczycąc się swoją umiejętnością do podporządkowania śmiertelników swojej woli. Inni patroni użyczają swoich mocy niechętnie i mogą zawrzeć pakt tylko z jednym czarnoksiężnikiem. Czarnoksiężnicy służący temu samemu patronowi mogą postrzegać siebie jako sojuszników, rodzeństwo lub rywali.

Gdy raz pakt zostanie zawarty, głód wiedzy czarnoksiężnika nie może zostać zaspokojony samymi studiami i badaniami. Nikt nie zawiera paktu z tak potężnymi patronami jeśli nie chce używać zdobytych mocy. Zdecydowana większość czarnoksiężników poświęca swój czas realizowanie swój celów, którymi są zwykle jakieś formy poszukiwania przygód. Ponadto żądania ich patronów również pchają ich w objęcia poszukiwania przygód. 

PaktyEdytuj

Każdy zawarty pakt ma określoną naturę, która nie jest znana na początku, lecz dopiero po początkowej służbie, patron obdarza czarnoksiężnika określonym prezentem symbolizującym moc paktu.

Pakt ŁańcuchówEdytuj

Pakt łańcuchów (ang. pact of the chain) symbolizowany jest posiadaniem chowańca przez czarnoksiężnika. Uczy się on jak wiązać stworzenia ze sobą i poznaje zaklęcie znalezienia chowańca. Taki chowaniec jest sprytniejszy niż typowy przedstawiciel swojego rodzaju. Patron niekiedy może komunikować się z czarnoksiężnikiem ustami jego chowańca. Baśniowi władcy obdarzają chowańcami w postaci chochlików lub pseudosmoków, natomiast czartom służą quasity i impy. Jako, że natura Wielkich Przedwiecznych jest nieodgadniona mogą oni obdarzyć każdym rodzajem chowańca.

Pakt OstrzaEdytuj

Pakt ostrza (ang. pact of the blade) pozwala na przyzwanie do pustej dłoni magicznego ostrza. Czarnoksiężnk może tworzyć przy każdym użyciu tej inwokacji nowe ostrze, które znika kiedy nie jest już potrzebne. Uczy się on również rytuału który może związać realną broń dzięki czemu można sprowadzać ją z niebytu za każdym razem kiedy jest potrzebna. Ostrze podarowane przez baśniowego władcę może wyglądać niczym smukły miecz z którego wyrasta winna latorośl. Broń od czarciego patrona może wyglądać jak topór z czarnego metalu z wyrzeźbionymi płomieniami. W przypadku patrona będącego Wielkim Przedwiecznym broń może wyglądać jak antyczna włócznia z pojedynczym klejnotem, który wygląda niczym oko bez powieki. 

Pakt KsięgiEdytuj

Pakt księgi (ang. pact of the tome)potwierdzany jest przez patrona wręczeniem czarnoksiężnikowi grimuaru zatytułowanego Księga Cieni (ang. Book of Shadows). Mając przy sobie tą księgę czarnoksiężnik może używać większej ilości zaklęć niż wynikałoby to z jego doświadczenia. Straconą księgę można zastąpić dzięki godzinnemu rytuałowi. 

Zobacz teżEdytuj

ŹródłaEdytuj

Więcej w Fandom

Losowa wiki