Fandom

Sferopedia

Czatownik

4365stron na
tej wiki
Dodaj nową stronę
Dyskusja0 Udostępnij

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.

Czatownik.jpg

Czatownik

Czatowniki (ang. lurkers) to żywiące się mięsem i padliną stworzenia, żyjące w podziemnych jaskiniach. Opisywany stwór jest podobny do płaszczki, jednak znacznie większy (szerokość dorosłego osobnika dochodzi do 7 metrów). Grzbiet czatownika jest czarny, natomiast szare podbrzusze cechuje faktura imitująca kamień. Potrafią latać, a właściwie lewitować przy pomocy komór lotnych, wypełnionych specjalnym gazem.

Czatownik przeważnie przyczepia się do sufitu, gdzie wyczekuje. Jest niezwykle trudny do zauważenia, chyba że się go dotknie. Ujawnia się dopiero, gdy wyczuje pod sobą ofiarę. Ponieważ porusza się bardzo wolno, istota ta atakuje dopiero, gdy ofiara znajduje się bezpośrednio pod nią. Spada wówczas z wysoka, starając się owinąć wokół niej swoim płaszczowatym cielskiem i zadusić. Jeśli ofiara jest sama, ma marne szanse na wydostanie się z uścisku napastnika, który nie zwalnia swego uścisku, chyba że zostanie zabity.

Czatowniki są samotnikami. Samice składają galaretowaty skrzek, który przyczepiają do sklepienia. Kijanki po wylęgnięciu opadają na ziemię, gdzie żerują na robactwie do momentu, aż osiągną zdolność lotu. Z wyglądu przypominają one prostokątne kawałki mchu.

Czatowniki są chodliwym towarem ze względu na ich gaz lotny, wykorzystywany jako substrat do mikstur lewitacji. Młode osobniki są czasem wykorzystywane jako żywe pułapki, umiejscawiane w newralgicznych punktach podziemnych twierdz i kryjówek.

SidlarzEdytuj

Sidlarze (ang. trappers) to odmiana czatowników spotykana na dnie ciemniejszych jaskiń. Posiadają zdolność upodabniania się kolorem do otoczenia, a wypukłość pośrodku ich ciała przypomina wyglądem skrzynię. Kiedy zwabieni nieszczęśnicy podchodzą do potencjalnej skrytki ze skarbami, krawędzie cielska sidlarza unoszą się i owijają wokół ofiary, dusząc ją. Podobnie jak czatowniki, sidlarze nie zwalniają swego uścisku, dopóki nie znają się na skraju śmierci. Dodatkowo istoty te odporne są na ataki oparte na gorącu i zimnie.

Sidlarz trawi zabitą ofiarę przez kilka godzin, pozostając w tym czasie zwinięty w kulę. Niestrawione resztki gromadzą się pod jego ogromnym, pokrywającym nawet do dwustu metrów kwadratowych jaskini cielskiem.

Jaja tych istot przypominają skupiska małych kamyków a młode - płaskie kamienie. Skóry sidlarzy mogą służyć do wyrobu skórzanych zbroi.

Sidlarz leśnyEdytuj

Leśne sidlarze przypominają pozbawione ogonów, brązowe lub zielono-brązowe płaszczki. Przednia i tylna krawędź ich ciała chroniona jest twardą kością. Istoty te polują głównie na małe zwierzęta leśne, ale nie gardzą też większą zdobyczą. Ich taktyka polega za zagrzebaniu się pod leśną ścieżką lub traktem i wypuszczeniu na powierzchnię trujących kolców, przypominających patyki, które wyrastają z grzbietu istoty. Nadepnięcie na kolec wyzwala paraliżującą truciznę. Kiedy sidlarz wyczuwa, że cały ruch na powierzchni ustał, oplata unieruchomione ofiary w podobny sposób, jak czyni to jego jaskiniowy krewniak.

Leśne sidlarze poruszają się po powierzchni pełzając niczym węże. Pod ziemią ryją nieco szybciej, ale potrafią przemieszczać się tylko przez grunt ziemisty, piaskowy bądź żwirowaty. Jaj składane są kilka metrów pod powierzchnią ziemi, w skrzekowych bryłkach. Młode przez pierwszy rok życia odżywiają się podziemnymi zwierzętami.

ŹródłaEdytuj

Więcej w Fandom

Losowa wiki