Fandom

Sferopedia

Gargantua

4365stron na
tej wiki
Dodaj nową stronę
Dyskusja1 Udostępnij

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.

Gargantua.gif

Gadzia gargantua

Gargantua to typ potwornej, krwiożerczej istoty, będącej gigantyczną wersją zwykłego stworzenia. Rozmiary gargantui są zazwyczaj 10-15 razy większe od pierwowzoru. Nie jest wiadome, czy są to relikty minionych wieków, wynaturzenia ewolucyjne czy efekty magicznych eksperymentów, choć to ostatnie wydaje się najbardziej prawdopodobne. Najczęściej istoty te występują na Planie Materialnym w świecie Mystara i na Torilu. Istnieje wiele typów tych istot, ale najczęściej spotykane są trzy opisane poniżej. Choć posiadają pewną dozę inteligencji, działania gargantui cechuje zwykle niepohamowany pęd ku zniszczeniu. Dodatkowo ich potężne ciała regenerują się szybko, utrudniając trwałe ich unieszkodliwienie.

Gadzia gargantuaEdytuj

Jest to najgroźniejsza odmiana tej istoty, tak wielka, że góruje w zasadzie nad wszystkimi innymi stworzeniami. Część z nich porusza się na czterech nogach, większość jednak utrzymuje ciężar ciała na dwóch tylnych, podobnych do pni stuletnich dębów. Ciało gargantui jest krępe i zwaliste. Pokrywają je podobne do kamienia łuski, zazwyczaj ciemnozielone z czarnymi plamami, rzadziej nakrapiane brązem, żółcią i szarością. Gładki brzuch ma barwę jasnej zieleni. Czteropalczaste ręce mają niemal ludzką budowę, choć każdy z czterech palców kończy się ostrym pazurem. Stopy są szerokie i płaskie, z palcami połączonymi błoną i również zakończonymi mocnymi pazurami. Kościany grzebień biegnie przez całe plecy istoty, zaczynając się na szyi i kończąc na długim ogonie. Głowa gadziej gargantui jest odrobinę nieproporcjonalna do ogromnego ciała. Znajdują się na jest błyszczące złotem lub czerwienią oczy, płaskie nozdrza i trójkątne, odstające na podobieństwo skrzydeł uszy. Długi pysk zaopatrzony jest w rzędy ostrych kłów. Gargantua nie może mówić, wydaje natomiast donośny ryk, przyćmiewający trąbienie stada słoni. Istoty te potrafią oddychać zarówno powietrzem jak i wodą.

Gadzie gargantuy są śmiertelnie niebezpieczne. Uderzenia ich łap, kopnięcia nóg i wymachy ogonem już z racji rozmiarów sieją nieopisane zniszczenia. Istoty te nie zważają na otoczenie, po prostu przemieszczając się tam, gdzie mają ochotę i niszcząc wszystko na swej drodze. Ich zbliżanie się zwiastują potężne wstrząsy lub, jeśli płyną, wzburzone fale i tajfuny. Zwykle gargantuy ignorują małych humanoidów, jednak skrzywdzone są bardzo pamiętliwe i potrafią ścigać nielubianą istotę przez całe kontynenty, co z racji rozmiarów nie sprawia im trudności. Takie pościgi kończą się nieraz zrujnowaniem całych krajów. Najbardziej drażliwe są na punkcie swych młodych, a z racji specyficznej więzi, która łączy matkę z dziećmi, są w stanie wyczuć grożące im niebezpieczeństwo nawet będąc daleko od gniazda. Gadzie gargantuy posiadają również zmysł empatii, który pozwala im odróżniać wrogo usposobione istoty od przyjaznych i neutralnych.

Gadzie gargantuy osiadają zwykle na bezludnych wyspach lub na dnie oceanicznym. Znany jest przypadek odnalezienia gargantuy zamrożonej w bloku lodu, która po odmrożeniu ożyła i zbiegła niedoszłym kolekcjonerom. Istoty te cenią sobie samotność i zazdrośnie bronią swego terytorium przez intruzami. Nie tolerują również innych gatunków gargantui. Ponieważ ich oczy są wrażliwe na światło, są bardziej aktywne nocą. Gadzie gargantuy żyją kilkaset lat. Po osiągnięciu dojrzałości zazwyczaj dobierają się w pary na całe życie, raz na sto lat wydając na świat młode. Narodziny młodego osobnika zwiastowane są szalejącą nad terytorium rodziców przez 101 dni burzą z piorunami. Magiczna natura burzy sprawia, że każde martwe ciało uderzone przez jej piorun ożywa.

Gadzie gargantuy są wszystkożerne. Zazwyczaj żywią się roślinami, pożerając w całości całe drzewa i uzupełniając tą dietę upolowanymi zwierzętami. W razie braków pożywiania mogą pożerać nawet minerały. Kwiaty wyrosłe na odciskach stóp tych istot stanowią komponent mikstury wzrostu.

Humanoidalna gargantuaEdytuj

Humanoidalne gargantuy są wbrew pozorom najmniej inteligentną odmianą. Przypominają ogromne małpoludy o przygarbionych ramionach, długich rękach i kwadratowych szczękach. Zazwyczaj mają długie, tłuste włosy, choć część jest łysa. Ich ciała są najczęściej owłosione, a kolor włosów może być czarny, brązowy lub złoty. Również kolor skóry bywa różny, od różowego, poprzez żółtawy aż do hebanu. Ich nosy są płaskie, uszy duże i odstające a oczy jasne, brązowe lub czerwone. Widywano też jednookie humanoidalne gargantuy. Istoty te nie mają własnego języka, jednak odczuwają dużą empatię do ludzi, wskutek czego niekiedy rozumieją proste słowa. Empatia ta sprawia również, że potrafią odróżnić istoty przyjazne od wrogich i aktywnie ścigać te drugie. Poruszaniu się i innych działaniom humanoidalnych gargantui towarzyszą zwykle różnorodne pomruki i okrzyki. Niezgrabne palce tych istot uniemożliwiają im korzystanie z narzędzi, posiadają jednak czasem proste bronie, jak maczugi z wyrwanych z korzeniami drzew.

Humanoidalne gargantuy żyją w odosobnionych dolinach górskich lub na odległych wyspach, z dala od cywilizacji. Żyją kilkaset lat i również łączą się w pary na całe życie, raz na wiek rodząc do dwójki młodych. Żyją w harmonii z otoczeniem, walcząc jedynie z intruzami i z innymi rodzajami gargantui, których obecność wprowadza je w szał, a walka zazwyczaj kończy się śmiercią jednego z przeciwników. Humanoidalne gargantuy żywią się mięsem i roślinami, preferując dziczyznę, koninę i mięso niedźwiedzi.

Insektoidalna gargantuaEdytuj

Dorosłe insektoidalne gargantuy przypominają ogromne, długie na 20 metrów ćmy. Ich ciała pokryte są delikatnym, czarnym lub szarym futrem a skrzydła wyposażone są w kolorowe, jaskrawe wzory. Ich ruchom towarzysze przeszywające wycie. Cykl życia tej istoty rozpoczyna się od złożenia przez dorosłego osobnika ogromnego jaja z którego wylęga się gigantyczna gąsienica. Gąsienice wyposażone są w groźną broń - są w stanie strzelać płynnym jedwabiem, który w kontakcie z dowolną powierzchnią przykleja się i szybko zastyga, tworząc bardzo silną i trudną do zerwania nić. Gąsienice odżywiają się i rosną w zastraszającym tempie, po pięciu tygodniach osiągając maksymalny rozmiar. Wtedy też formują ze swojej nici kokon i przeistaczają się w poczwarkę. Po około dwóch miesiącach hibernacji z kokonu wyłania się dorosły osobnik. Dorosła insektoidalna gargantua nie posiada już jedwabne nici, jednak jej skrzydła z racji swej powierzchni i siły owada są w stanie tworzyć zbijające z nóg wichry.

Insektoidalne gargantuy zamieszkują kaniony i jaskinie w ciepłych, górzystych rejonach. Żyją po kilkaset lat, co około 20 składając jedno jajo, jednak tylko 1/5 z nich jest zapłodniona. Istoty te odżywiają się zarówno mięsem jak i roślinami, choć preferują konsumpcję gajów morwowych. Magiczny jedwab z ich kokonów używany jest do wyrobu magicznych szat.

ŹródłaEdytuj

Więcej w Fandom

Losowa wiki