FANDOM


Bóg
Other group2 p97.jpg
Gwaeron po środku jako wysoki i fizycznie imponujący człowiek odziany w ubiór pasujący do spaceru w dziczy
Gwaeron Wichura
Tytuł(y) Mistrz Tropienia, Mistrz Odczytywania Leśnych Śladów, Tropiący, Który Nigdy Nie Schodzi na Manowce, Usta Mielikki
Symbol biała gwiazda na brązowym odcisku łapy; ciemnoczerwona "S" pokryta małą, pięcioramienną gwiazdą na jej górze oraz duży, brązowy ślad zwierzęcia o czterech pazurach na dole
Plan Ojczysty Dom Natury
Ranga mocy Półbóg
Charakter neutralny dobry
Dziedziny tropienie, tropiciele z północy
Domeny dobro, podróż, roślina, wiedza, zwierzę
Ulubiona broń Płomienne Serce (wielki miecz)
Sojusznicy Arvoreen, Baervan Włóczykij, Lurue, Fenmarel Mestarine, Mielikki, Shaundakul, Shiallia, Nobanion, Solonor Thelandira
Wrogowie Malar, Vaprak
Zwierzchnik Mielikki
Windstrom symbol.jpg

Symbol Gwaerona Wichury

Gwaeron Wichura jest tropicielem idealnym, który dogłębnie i całkowicie posiadł tajemnicę rozumienia leśnych znaków i tropów. Jest on osobą niezbyt komunikatywną, a kiedy już zostanie zmuszony do mówienia, czyni to zwięźle, lapidarnie i z widoczną niechęcią. Niełatwo go rozzłościć, lecz rozsierdzony, wybucha straszliwym gniewem. Mistrz Tropienia pała żarliwą nienawiścią do trolli, które uważa za skazę na obliczu Faerûnu i posądza je - niesłusznie - o pokrewieństwo z Malarem - jego największym wrogiem.

Gwaeron pojawia się jako wysoki, umięśniony i dobrze zbudowany mężczyzna, nagi od pasa w górę. Swoje długie, białe włosy zawsze nosi rozpuszczone, toteż ciągle powiewają one na wietrze, podobnie jak okazała broda. Gwaeron regularnie widywany jest nieopodal miasta Trzy Dziki. Można go również spotkać w Cormantorze i Wysokim Lesie oraz na Wiecznych Wrzosowiskach, gdzie urządza sobie polowania na trolle.

Jedną z manifestacji Mistrza Tropienia są leśne zwierzęta. Zazwyczaj pojawia się on jako jedno z nich, gdy niedoświadczony tropiciel natrafi na ślad, którego nie zna. Wówczas Gwaeron, przybrawszy postać odpowiedniego zwierzęcia, pozwala nowicjuszowi wyciągnąć właściwe wnioski. Kolejnym objawieniem Ust Mielikki jest aureola tańczących świateł, która otacza jakiś leśny ślad. Przeważnie ma ono charakter subtelnej wskazówki, sugerującej, dokąd podążyła tropiona zwierzyna lub istota. Ostatnim rodzajem manifestacji jest odcisk bosej, ludzkiej stopy z niewyraźnym symbolem półboga znajdującym się w miejscu, gdzie odbiła się pięta. Jeżeli wyznawca Gwaerona zgubił trop, to może go na powrót podjąć, ruszając w kierunku, w którym ów odcisk jest zwrócony.

Mistrzowi Tropienia służy mnóstwo przeróżnych mieszkańców lasu. Do jego ulubieńców należą kruki, sroki, modrosójki błękitne, pseudosmoki i smoki baśniowe. Na polecenie swego pana zwierzęta mogą zatrzeć ślady tropiciela, aby prowadzący pościg wrogowie nie zdołali go odnaleźć, na jego rozkaz mogą również sprawić, by poszukiwany trop stał się widoczny dla obdarzonego łaską wiernego.

Gwaeron Wichura nie posiada swojej boskiej krainy, lecz może bez przeszkód i ograniczeń poruszać się po Domu Natury i Krainach.

Historia/związkiEdytuj

Stulecia temu, jeszcze jako śmiertelnik Gwaeron przemierzał połacie Północy. Tropiąc znienawidzonego Malara, zdołał on uśmiercić co najmniej jednego awatara Władcy Bestii a także zniszczył kilka jego objawień. W nagrodę za swe zasługi Gwaeron, dzięki wstawiennictwu Mielikki, został wyniesiony do rangi półboga. Jego prawdziwe imię brzmi Aarthon, lecz jest to fakt znany tylko jemu i Leśnej Królowej. Zatarg z Malarem dał początek płomiennej, dozgonnej nienawiści pomiędzy tymi dwoma bogami. Eskalacja konfliktu miała miejsce w Czasach Kłopotów, kiedy to Władca Bestii pojawił się na Północy i po sromotnej porażce w starciu z Nobanionem musiał umykać przed depczącym mu po piętach Gwaeronem. Pomimo starań, Malar nie potrafił zgubić pogoni i co jakiś czas toczył z Mistrzem Tropienia walkę, z każdej salwując się ucieczką. Podążająca ich tropem Shiallia naprawiała zniszczenia, jakie zostawili po sobie wojujący bogowie.

Gwaeron Wichura, podobnie jak Lurue i Shiallia, służy Leśnej Królowej. Kiedy trzeba, wspiera ją w jej misjach i naucza jej tropicieli sztuki odczytywania leśnych znaków. W kontaktach z innymi bóstwami natury często spełnia rolę jej posłańca. Na Północy pełni rolę pośrednika między nią a śmiertelnikami, czym zyskał sobie przydomek Ust Mielikki. Mistrza Tropienia łączą sojusze z wieloma boskimi potęgami, pochodzącymi z różnych panteonów. Wśród jego sprzymierzeńców znajdują się Arvoreen, Baervan Włóczykij, Fenmarel Mestarine, Lurue, Nobanion, Shaundakul, Shiallia, Solonor Thelandira i oczywiście sama Mielikki. Jako że Gwaeron prowadzi skryty i samotniczy tryb życia, Fenmarel dogaduje się z nim o wiele lepiej niż z większością członków własnego panteonu. Największym wrogiem Mistrza Tropienia jest bez wątpienia Malar, aczkolwiek równą nienawiścią darzy on również Vapraka - patrona ogrów i trolli.

DogmatEdytuj

Słowo Gwaerona jest w swym wydźwięku podobne do dogmatów Mielikki. Według Mistrza Tropienia rozumne istoty powinny używać swej inteligencji do osiągnięcia całkowitego porozumienia z naturą. Gwaeronanie nauczają, jak żyć w harmonii z dziczą, jak wyzbyć się strachu przed nią, jak przyjąć ją do swego serca i stać się jej częścią. Do ich zadań należy również zapobieganie niepotrzebnemu ścinaniu drzew i wypalaniu lasów. Dbają oni o zachowanie równowagi, bezustannie naruszanej przez bezmyślnych i beztroskich ludzi z cywilizowanego świata. Gwaeronanie starają się powstrzymywać i wymierzać kary tym, którzy polują dla sportu lub zabawy i stosują okrucieństwo wobec zwierząt. Kolejną ważną funkcją wiernych Mistrza Tropienia jest utrzymywanie liczby niebezpiecznych stworzeń i humanoidów na stałym poziomie, gdyż mogą one stanowić nie mniejsze zagrożenie dla równowagi, niż niefrasobliwi drwale i myśliwi.

Kler i świątynieEdytuj

Gwaeron nie posiada własnego duchowieństwa, które służyłoby mu w rozdziale od kleru Mielikki. Trzon jego wiernych stanowi zakon znany jako Drużyna Kroczących Ścieżką Milczenia, a jego członkowie rekrutują się z szeregów tropicieli Leśnej Królowej. Zakon ten nie ma oficjalnego charakteru i składa się wyłącznie z ludzi i pół-elfów, nie parających się żadną inną profesją. Pomimo swej przynależności do Drużyny, Kroczący Ścieżką Milczenia pozostają częścią kościoła Mielikki i zachowują swój dotychczasowy status w jego hierarchii. Gwaeronowi służą również tropiciele, łowcy i zwiadowcy z Północy, którzy pragną zgłębić sztukę odczytywania leśnych znaków i nabyć biegłości w tajnikach tropienia.

Przez większość czasu Kroczący Ścieżką Milczenia przemierzają szlaki i tereny Północy, szlifując przy okazji swe umiejętności i dostrajając się do rytmu, w jakim żyje otaczająca ich dzicz. Czasami gromadzą się wspólnie, by przetrzebić nieco populację danego gatunku potworów, jeśli jego liczebność mogłaby zagrozić równowadze. Zważywszy na ich zdolności, Gwaeronanie są często wynajmowani przez lokalnych władyków, aby odszukać zbiegów uciekających przed wymiarem sprawiedliwości, odnaleźć zaginionych wędrowców lub wytropić nieuchwytnego drapieżnika. Niektórzy z Kroczących przyłączają się do najemnych kompanii albo drużyn awanturników.

Do kwestii przyodziewku Kroczący podchodzą ze zmysłem praktycznym, preferując to, co najlepiej sprawdzi się w dziczy i zapewni im przy tym należytą ochronę. Z tego powodu najbardziej cenią sobie ubrania wykonane z giętkiej, wytrzymałej skóry oraz wygodne buty. W wyrazie szacunku do barw kleru Mielikki, Gwaeronanie doszywają do swych szat lamówki w odpowiednich odcieniach, jednak na tyle stonowanych, aby nie stać się widocznymi celami. Jeśli pogoda sprzyja, mężczyźni z zakonu wolą się poruszać, podobnie jak ich patron, z obnażonym torsem. Kroczący pozwalają swym włosom i brodom rosnąć swobodnie, lecz noszą je starannie rozczesane albo ułożone tak, by jak najmniej przeszkadzały im podczas podróżowania i tropienia. Kobiety z zakonu najczęściej zaplatają sobie włosy w długie warkocze. Ogolonych na łyso Gwaeronan trafia się bardzo niewielu. Wszyscy słudzy Ust Mielikki przyozdabiają swe szaty patką lub haftem w kształcie symbolu Wichury. Niektórzy Kroczący decydują się na wykonanie sobie tatuażu przedstawiającego pięcioramienną gwiazdę, brunatną albo niebieską, aby w ten sposób uczcić swoje oddanie Ścieżce Milczenia.

Gwaeronanie nie mają własnych świąt, jeśli nie liczyć tych zwyczajowo obchodzonych w kościele Leśnej Królowej. Po każdym zakończonym sukcesem tropieniu Kroczący powinien pozostawić krąg utworzony z sześciu odcisków prawej stopy, z piętą ledwie dotykającą ziemi i palcami skierowanymi na zewnątrz.

Gwaeron nie posiada żadnych świątyń z prawdziwego zdarzenia. Większość jego miejsc kultu znajduje się w przybytkach poświęconych Mielikki na Północy, gdzie dla Mistrza Tropienia wydziela się niewielką ich część lub mały ołtarzyk. Chramy należące wyłącznie do Gwaerona to najczęściej pojedyncze głazy z wyrzezanym na nich symbolem półboga. Najwięcej takich obiektów sakralnych rozsianych jest po Cormanthorze i Wysokim Lesie.

Ludzie powiadają, że w małym zagajniku na zachód od miasteczka Trzy Dziki Gwaeron ucina sobie od czasu do czasu drzemkę - okazyjnie można go zobaczyć, jak wtapia się w gęstwinę drzew lub wychodzi spomiędzy nich. Z tego powodu owy zagajnik zyskał sobie miano Snu Gwaerona. W obawie przed rozgniewaniem Mistrza Tropienia, w Trzech Dzikach ustanowiono prawo zakazujące ścinania w lasku jakichkolwiek drzew i urządzania tam polowań, a lokalna milicja patroluje Sen, aby uniemożliwić orkom, trollom i tego typu stworzeniom obozowanie w nim. Służący Mielikki tropiciele często zachodzą do zagajnika, żeby się pomodlić, choć nie ma tam żadnego ołtarza, Gwaeron zaś nigdy nie ukazuje się tym, którzy przychodzą go szukać. Podobno wyznawcy Leśnej Królowej, którzy prześpią się w tym lasku, doświadczają wizji sugerującej, czego bogini od nich pragnie. Jeżeli we Śnie Gwaerona utnie sobie drzemkę osoba nie będąca tropicielem, to ten jedyny raz w życiu otrzymuje ona na cały dzień umiejętności biegłego w sztuce tropiciela.

ŹródłaEdytuj


Nadbóg Ao
Główne bóstwa Faerunu
Azuth | Bane | Chauntea | Cyric | Eilistraee | Gond | Helm | Ilmater | Kelemvor | Kossuth | Lathander | Lolth | Malar | Maska | Mielikki | Mystra | Oghma | Selune | Shar | Shaundakul | Silvanus | Sune | Talos | Tempus | Torm | Tymora | Tyr | Umberlee | Uthgar | Waukeen
Inne bóstwa Faerunu
Akadi | Auril | Beshaba | Czerwona Rycerka | Deneir | Eldath | Garagos | Gargauth | Grumbar | Gwaeron Wichura | Hoar | Istishia | Jergal | Lliira | Loviatar | Lurue | Milil | Nobanion | Poszukiwacz Wyvernspur | Savras | Sharess | Shiallia | Siamorphe | Talona | Tiamat | Ubtao | Ulutiu | Valkur | Velsharoon
Martwe bóstwa Faerunu
Amaunator | Bhaal | Ibrandul | Iyachtu Xvim | Karsus | Leira | Moander | Myrkul | Tyche

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.

Więcej z Fandomu

Losowa wiki