FANDOM


Harpers

Symbol Harfiarzy w piątej edycji D&D

Harfiarze

Symbol Harfiarzy

O ile niemal wszyscy w całym Faerune słyszeli o Harfiarzach i ich wyczynach, tak niewiele wiadomo o ich członkach, agentach i miejscach spotkań.

Opis Edytuj

"Grający na harfie", jak są często określani, ze wszech miar walczą o dobro jednostek, sprawiedliwość i pokój. Dbają o wiedzę i historię, jednak równie mocno dbają o własne tajemnice. Agenci i współpracownicy Harfiarzy są niemal zawsze tajni, niewielu nosi otwarcie ich symbol.

Ich kodeks jest pozornie prosty. Wymaga: walki ze złem i tyranią, dbać o pokój i równowagę, przeciwdziałać nadmiernej potędze oraz niedomiarom zarówno materialnym, jak i duchowym, oraz walczyć o pokój w miejscach, które dbają o prawo i dobrobyt obywateli.

Historia Edytuj

Początki Harfiarzy można datować na 324 DR, gdy militarna grupa elfów z Myth Drannor połączyła się z ludzkim kręgiem druidów i tropicieli pod wodzą Dathlue Zimowej Mgły i z pomocą młodego jeszcze Elminstera. Przez setki lat walczyli otwarcie z orkami, illithidami, drowami, bandytami i innym złem. Większość członków zginęła w 714 DR, walcząc w nieudanej obronie Myth Drannor.

W 720 RD Elminster zebrał prężny krąg druidów i licznych dobrych kapłanów do walki z kultami złych bóstw, głównie Bane'a, Myrkula i Baala, walcząc oficjalnie i pod sztandarem. Jednak po pokonaniu nekromanty Sammastera organizacja zyskała zbyt potężnych wrogów, również całą nację Thay, którym nie dali rady sprostać otwarcie - armia liczów, sługów Myrkula, doprowadziła niemal do zniszczenia organizacji. Pozostali członkowie, pod wodzą Elminstera i Khelbena Arunsuna, w 1022 RD sprowadzili Harfiarzy do podziemia, od tamtego czasu walcząc w tajemnicy i ukryciu.

Podczas Czasu Kłopotów doszło do schizmy w organizacji, gdy Khelben przyznał się do przekazania potężnego artefaktu, Berła Królów-Czarnoksiężników, Zentharimom. Uznane to zostało za zdradę i przyczyniło się do wewnętrznych walk między Harfiarzami Khelbena a tymi zebranymi w Ratuszu Brzasku, podczas gdy trzecia grupa, zebranych wokół Elminstera, powróciła do wcześniejszych działań.

Obszar działań Edytuj

Agentów i informatorów Harfiarze posiadają niemal na całym Faerunie. Na Wybrzeżu Mieczy, w Srebrnych Marchiach, Dolinach i w Cormyrze ich działania są najbardziej jawne, tam bowiem są uznawani za bohaterów. W dalszych krajach jednak, takich jak Thay, Amn czy Calimshanie zazwyczaj traktowani są na równi z buntownikami czy zwykłymi bandytami.

Hierarchia Edytuj

Harfiarze nie mają ścisłej hierarchii. Wielu agentów działa niemal bez wiedzy o innych członkach organizacji. Niemniej istnieją Harfiarze wysokiej rangi, którzy wspólnie decydują o działaniach w skali całej organizacji, czyli, bądź co bądź, całego Faerunu. Wybierani są w tajnym głosowaniu przez innych z wysoką rangą spośród najbardziej oddanych i doświadczonych Grających na harfie. Oczywiście oprócz pełnoprawnych Harfiarzy wyższej i niższej rangi w poczet organizacji można wliczyć rzesze informatorów i kontaktów.

Harfiarze nie mają również jednego przywódcy. Organizacja dzieli się ze względu na prywatne światopoglądy i sposoby działania członków. Ci najbardziej aktywni i niemal już oficjalni za swoją przywódczynię uznają panią Cylyrię, władczynię miasta Berdusk. Ci, którzy działają najsubtelniej i najwięcej zajmują się polityką, zebrali się wokół Khelbena "Czarnokija" Arunsuna - ta frakcja kłóci się z innymi tak często, że wręcz liczona jest jako osobna organizacja pod nazwą Księżycowych Gwiazd. Harfiarzom ceniącym poszukiwaczy przygód jako tajnych agentów, którzy bardzo często są poszukiwaczami przygód sami w sobie, przewodzi Storm Silverhand z Cienistej Doliny wraz z siostrą Dove Sokoloręką i Elminsterem.

Rekrutacja Edytuj

Agenci rekrutowani są spośród osób znanych lub poleconych, a przede wszystkim sprawdzonych. Bardzo często poczynania kandydata są obserwowane przez dłuży czas z ukrycia. Często propozycja przyłączenia wychodzi dla osób, które bezpośrednio pomogły Harfiarzom w jakiejś misji. Niemniej to niemal zawsze Grający na harfie zgłaszają się do potencjalnego rekruta.

Siedziba Edytuj

Harfiarze nie mają stałej siedziby, choć jest kilka miejsc, w których się zbierają. Między innymi jest to Ratusz Brzasku w Berdusk, Cienista Dolina, Silverymoon czy wieża Khelbena w Waterdeep. Większość ich siedzib jest jednak tajna, często tymczasowa, a na pewno pilnie strzeżona.

Sojusznicy i wrogowie Edytuj

Sojusznicy Edytuj

Najważniejszymi sojusznikami Harfiarzy jest Sojusz Lordów, Srebrne Marchie i Cormyr, to jedne z nielicznych miejsc, gdzie mogą być bardziej oficjalni. Po ich stronie stoją również klery dobrych i neutralnych bóstw oraz same bóstwa: Azuth, Mystra, Mielikki, Shaundakul, Oghma, Tymora, cały panteon Seldarine oraz wiele innych. Nie można zapomnieć również o Siedmiu Siostrach, o licznych indywidualnych, a potężnych sojusznikach oraz całej rozbudowanej siatce informatorów. Także Heroldzi Faerunu, organizacja spisującej historię, godła i nazwiska, słynna i przysłowiowo już neutralna, często zapewniają wsparcie agentom Harfiarzy.

Wrogowie Edytuj

Wraz z potężnymi sojusznikami wiążą się równie potężni wrogowie. Począwszy od złych bóstw i ich wyznawców, głównie Bane'a, poprzez Czerwonych Czarodziejów z Thay, Pomrok i Zentharimów, aż po kult Smoka, Malaugrimów, Żelazny Tron, Eldreth Veluuthra i liczne inne, mniejsze i większe organizacje. Natomiast nie da się zliczyć indywidualnych wrogów Harfiarzy.

Słabe i mocne strony Edytuj

Najsilniejszą stroną Harfiarzy jest ogromna siatka informatorów, współpracowników, agentów i szpiegów. W każdym mieście mogą znaleźć wsparcie, wśród najniższych warstw społecznych cieszą się dobrą reputacją. Są również bardzo braterscy - inni Harfiarze muszą pomóc współbraciom na miarę możliwości, bez względu na niebezpieczeństwo. Ich ukrycie również jest cenną zaletą, tak jak wszechstronność i indywidualizm członków. Dzięki temu mogą działać na wielu płaszczyznach, w wielu miejscach i na wiele różnych sposobów.

Ukrycie i indywidualizm jest również wadą. Nie mogą zaufać byle komu, mają zbyt wielu wrogów, by móc publicznie się obnosić z organizacją. Często agenci mają różne zdanie, co może prowadzić do braku wspólnego planu i działania na własną rękę. To właśnie doprowadziło do ostatniego, dotkliwego podziału organizacji.

ŹródłaEdytuj