Fandom

Sferopedia

Mantikora

4365stron na
tej wiki
Dodaj nową stronę
Dyskusja0 Share

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.

Monster Manual 5e - Manticore - p213.jpeg

Mantikora w D&D Next

Mantykora.jpg

Mantikora

Mantikory kochają smak ludzkiego mięsa. Oto dlaczego w wędrówkach przez góry zawsze podróżuję z ludzkimi strażnikami.

- Marthok Uldarr
krasnoludzki handlarz miedzią

Mantikory to magiczne bestie, posiadające tułów, grzywę i kończyny lwa, błoniaste skrzydła, głowę podobną do ludzkiej i ogon pokryty żelaznymi kolcami. Lubują się w smaku ludzkiego mięsa. Z wysokością 1,8 metra w kłębie i ciałem długim na 5 metrów są potężnymi przeciwnikami. Ich skrzydła mają rozpiętość ponad ośmiu metrów.

Istoty te lubują się w ataku z powietrza i rzadko stąpają po ziemi. Ogony mantikor są przystosowane do ataku dystansowego. W razie zagrożenia strzelają ostrymi kolcami w napastnika, a następnie dążą do zwarcia, w którym puszczają w ruch zęby i pazury. Mimo wszystko, mantikory nie są najlepszymi lotnikami, co sprytny przeciwnik jest w stanie wykorzystać.

ZwyczajeEdytuj

Mantikory są spotykane w każdym środowisku, preferują jednak ciepły klimat. Ich rozmieszczenie przestrzenne jest odbiciem rozmieszczenia ich ulubionego pożywienia - ludzi. Teren łowiecki jednej mantikory obejmuje około 30 kilometrów kwadratowych i przynajmniej jedno ludzkie osiedle. Terytoria te często przenikają się z terenami innych mantykor i innych drapieżników polujących na ludzi, na przykład niektórych smoków. Ich inteligencja jest mniejsza od ludzkiej, przewyższa jednak znacznie zwierzęcą.

Mantikory łączą się w pary na całe życie. Samiec opiekuje się samicą w czasie ciąży i dostarcza jej pożywienie. Samica rodzi zwykle dwa młode, które dorastają w ciągu pięciu lat. W początkowej fazie życia chronią się między przednimi nogami matki. Czasami są chwytane i tresowane przez ludzi, jednak tresura taka jest trudna i niebezpieczna, a po osiągnięciu dorosłości większość pozornie oswojonych mantikor ucieka na wolność. Nawet tak wytresowane osobniki nigdy nie pozwalają się dosiadać. Dorosłe mantikory czasem z własnej woli służą złych humanoidom w zamian za zapewnienie stałej dostawy żywności.

Dzikie mantikory pożerają swoją zdobycz na miejscu jej upolowania, zaciągając ją do gniazda martwą jedynie w przypadku, gdy dokarmiają ciężarną partnerkę, natomiast żywą jeżeli trwa okres nauki polowania dla młodych. Często gromadzą przedmioty należące do ofiar - z ciekawości, naśladując inne potwory, w celu napawania się przyjemnym ludzkim zapachem lub traktując je jako przynętę. Brak chwytnych kończyn uniemożliwia tym istotom wykorzystanie zdobyczy w praktyce, jednak czasami są wyposażane przez swoich ludzkich sojuszników w magiczne obroże lub bransolety.

Mantikory są bezcennymi sojusznikami i straszliwymi przeciwnikami. Grzywy i skóry tych istot osiągają bardzo wysokie ceny, a posiadanie przez myśliwego takiego trofeum świadczy o jego najwyższej klasie.

Zobacz teżEdytuj

ŹródłaEdytuj

Więcej w Fandom

Losowa wiki