FANDOM


Ancient.jpg

Starożytne miasto Sumerów

Starożytnymi panteonami nazywa się panteony sumeryjski i babiloński. Są to najstarsze znane panteony. Niektórzy mawiają, że bóstwa sumeryjskie i babilońskie to to samo z niewielkimi różnicami jak chociażby różnica imion. Może być to prawda kiedy jeden z panteonów powstał z morza tchnąc życie w ziemie i duszę w niebiosa. Nadały nurt kanałom i rzekom utrzymując je w korytach. Ich dar irygacji uczynił z ich wyznawców potęgę świata, zapewniając iż ich wierni przetrwają poza zbieractwem, łowiectwem i najazdami.

Lecz bogowie dojrzewali i zmieniali się tak jak ich wyznawcy. Dziś są to dwa oddzielne panteony. Z zigguratami i świątyniami, białym marmurem i ciemną cegłą, ludzie i ich panteony rozdzielały się przez lata. Każdy zachowując odmienną osobowość i odmienne wierzenia.

Kiedy kiedyś byli jedni, teraz są dwoje, Babilończycy i Sumerowie. Jest to jedyna znana historia samodzielącego się panteonu. Takie zdarzenie pociąga za sobą jednak konsekwencje. Oba panteony nienawidzą siebie nawzajem z pasją, każdy rywalizując o ziemie dominowane przez innego, każdy spierając się o kontrolę wszystkich wyłaniających się cywilizacji na Pierwszej.

Panteon sumeryjskiEdytuj

Sumeryjskie moce powstały jako pierwsze przynosząc światło i życie kulturom rzecznych dolin. Pokazały śmiertelnikom jak wykorzystać ten dostatek w pożytku co uczyniło z nich dłużników. Bogowie nie interweniowali w codzienne życie wyznawców, gdyż byli zadowoleni władaniem ludu pasterzy. Mając większą moc, Enlil uczynił się głową luźnego panteonu. Sumerowie byli zadowoleni swoją siłą i swobodnie się rozwijali.

Miasta-państwa sumerów były odseparowanymi odłamami, każdy czczący bogów z niego odmiennymi modlitwami, symbolami, ofiarami. Niefortunnie rozdzielony obrządek podzielił zdolności mocy. Bogom nie udało się przywrócić żadnych wytycznych dla swojego ludu i to doprowadziło do potężnej schizmy panteonu.

Imię Tytuł Symbol Boska kraina Charakter Dziedzina Domeny Ulubiona broń
Enlil Władca Nieba kilof Elizjum/Eronia/Wielka Góra Wschodu neutralny dobry powietrze, wojna dobro, powietrze, szczęście, wojna ciężki kilof
Inanna Opiekunka Ogniska kij pasterski Baator/Flegetos/Zawistne Serce praworządny zły wojna, miłość miłość, ogień, urok, wojna drąg
Ki Lwi Przyjaciel irys Elizjum/Eronia/Wielka Góra Wschodu neutralny natura roślina, szczęście, zwierzę drąg
Nanna-Sin Nocne Światło czarny topór nad księżycem Elizjum/Eronia/wędrowny chaotyczny dobry księżyc chaos, dobro, szczęście topór wojenny
Nin-Hursag Pani Gór niebiesko-biały diament Elizjum/Eronia/Wielka Góra Wschodu neutralny ziemia ziemia sieć
Utu Niezrównoważony słoneczny dysk Arborea/Olimp/Chłonne Światło chaotyczny dobry słońce chaos, dobro, ogień, słońce sejmitar

Panteon babilońskiEdytuj

W gruncie rzeczy babiloński panteon wyrósł z wierzeń sumerów. Skupia się on bardziej na prawie niż naturze. Świadczy to o tym, że pierwotny sumeryjski umysł pragnął przynieść porządek ludziom. Umysły podzieliły się ściągając energie, które mogłyby obudzić śpiącego, dając życie mocom, które mogłyby wypełnić potrzebę prawa.

To siła babilońskiego panteonu. To oni nauczyli porządku swoich zwolenników. Dzięki wymaganiu bezwzględnego posłuszeństwa i zestawom ograniczeń oraz ostremu karania tych, którzy lenili się, bądź zawiedli, nowi bogowie powiedli w swojej rewolcie przeciwko swoim praojcom. Stworzyli kod, według którego miasta Imperium Babilońskiego miałyby żyć, narzucając prawo wzdłuż ziem władanych przez króla. Kiedy babilońskie moce ufortyfikowały się przeciwko możliwej zemście ze strony sumeryjskich poprzedników, próbowały uzurpować (w niektórych przypadkach zmiażdżyć) stary panteon. Nawet jeśli praworządni dobrzy bogowie babilońscy sprzeciwili się temu, nie kiwnęli palcem w tej sprawie.

Przez większość czasu, babilończycy przegrywali. (możliwe z powodu praworządnych dobrych mocy sabotujących te działania poza sceną rewolucji.) Jednakże dwa babilońskie bóstwa umknęły z zamordowaniem sumeryjskiego boga Enkiego, którego gnijące ciało tkwi teraz w Astralu. W tej kwestii mawia się, iż Anu i jego grono zachowują się jak olimpijskcy bogowie, gdyż również próbują obalić swoich przodków i najprawdopodobniej nie spoczną, póki cel nie zostanie osiągnięty.

Imię Tytuł Symbol Boska kraina Charakter Dziedzina Domeny Ulubiona broń
Anshar Noc czarna kula Pandemonium/Pandesmos/Miasto Wiecznej Ciemności chaotyczny zły ciemność, noc chaos, magia, oszustwo, zło sztylet
Anu Wódz Babilończyków złote słońce częściowo przysłonięte szarą chmurą Mechanus/Ścieżka Anu praworządny neutralny niebo, babiloński panteon ochrona, powietrze, prawo, wiedza buzdygan
Druaga Władca Czarciego Świata rubinowe berło Baator/Dis/Ustronie Upadłych praworządny zły przyzywanie baatezu oszustwo, prawo, zło buzdygan
Girru Władca Płomienia topór zanurzony w ogniu Celestia/Merkuria/Niegasnący Ogień praworządny dobry ogień dobro, magia, ogień, prawo morgernsztern
Isztar Dziewica kobieca dłoń trzymająca niebieską kryształową różdżkę Elizjum/Amoria/Miasto Gwiazdy neutralny miłość, wojna lato, magia, siła, wojna lekki korbacz
Marduk Niosący Sprawiedliwość srebrna sieć Arkadia/Abellio/Marduk praworządny neutralny miasta, pogoda ochrona, powietrze, prawo sieć
Nergal Władca Podziemi mroczny mężczyzna trzymający czarną tarczę Szare Pustkowia/Oinos/Nergaltos neutralny zły podziemia, zmarli śmierć, ziemia, zło miecz długi
Ramman Książę Chmur błyskawica przecinająca chmurę burzową Zewnętrze/Chmura Burzowa neutralny burze, pioruny burza, powietrze młot bojowy

Boskie krainy Edytuj

Oba panteony choć sobie przeciwne, to są mocno skupione między sobą. Najważniejsze bóstwa Sumerów, choć utraciły przywódcę panteonu, wciąż trzymają się we wspólnej krainie Wielkiej Góry Wschodu. Bóstwa babilońskie choć w częściowym rozproszeniu, trzymają się razem zamieszkując najczęściej plany prawa, choć kilku ich bezwzględnych bogów mieszka na innych planach gdzie poszerzają wpływy.

Wielka Góra WschoduEdytuj

Trójka sumeryjskich bogów Enlil, Ki i Nin-Hursag mieszka na Wielkie Górze Wschodu, największej turni na Elizjum. Również Nanna-Sin odpoczywa tu, kiedy zmęczy się wędrowaniem po planie. W promieniu stu mil wokół Góry ziemia pozostaje płaska. Powolne rzeki płyną przez ten teren zawijając się, by zapewnić nawodnienie wszystkich ziem. Równina jest pokryta niewielkimi miastami i w centrum każdego grobu znajduje się świątynia poświęcona wszystkim mocom panteonu. Tutaj sumeryjski kapłani ofiarują najświeższe jedzenie jakie oferuje Góra.

Jedynymi osobami mogącymi wkroczyć na Górę są Oczekujący oraz ci, który odznaczają się pozwoleniem od mocy (które, naturalnie, nadają swoim sługom - bogowie nie rozmawiają ze śmiertelnikami). Lecz bogowie maja ostatnie słowo, co tworzy "pozwolenie" i jeśli ktoś nie spełnia ich surowych wymagań, z pewnością pozostawią go zezłoszczonego - ostatecznie, nim opuści Górę. Będzie musiał sam również znaleźć drogę na dół.

Pozostałe boskie krainy sumeryjskieEdytuj

  • Chłonne Światło jest boską krainą Utu na Olimpie, warstwie Arborei. Pozostaje nieznana i mroczna dla śmiertelników. Każdy kto tam bowiem wkroczy, nigdy nie wraca, gdyż bóg słońca zamieszkujący krainę łączy się z każdym kto postawi tam stopę. Wyjątkiem są Oczekujący, bądź Słudzy boga. To wyjaśnia dlaczego Utu pozostaje tak odizolowany i samotny. Kiedyś ta kraina znajdowała się na Mechanusie, kiedy Utu był trzymany w ryzach przez Enkiego.
  • Zawistne Serce to boska kraina Inanny, miejsce chłodnej pasji i gorących płomieni namiętności. Znajduje się na czwartej warstwie Baator, Flegetos. Choć kraina zdaje się być gorętsza od otaczającej ją warstwy ognia i lawy, to jest jedynie równiną przykrytą karmazynowym pyłem. Płyną przez nią krwawe rzeki nawadniające drzewa rodzące słodkie owoce. Oczekującymi są tutaj wyznawcy Inanny, którzy swoją pasję poświęcili pochłaniającej sile miłości, bądź wojny. Jak wędrujące po niebie słońce zmienia swoją pozycję, tak zmienia się nastrój i pożądanie mieszkańców. W środku krainy znajduje się miasto Eridan, gdzie kochankowie krainy bronią się przed nacierającymi na miasto wojownikami. Pod koniec dnia jednak pragnienia zmieniają drogę i kochankowie starają się wydostać z miasta, zaś wojownicy wtargnąć do środka.

Boskie krainy babilońskieEdytuj

  • Chmura Burzowa to boska kraina Rammana na Zewnętrzu.
  • Marduk to boska kraina Marduka na Arkadii.
  • Miasto Gwiazdy to boska kraina Isztar na Elizjum.
  • Miasto Wiecznej Ciemności to boska kraina Anshara na Pandemonium.
  • Nergaltos to boska kraina Nergala na Hadesie.
  • Niegasnący Ogień to boska kraina Girru na Celesti.
  • Ścieżka Anu to boska kraina boga nieba i prawa Anu, na Mechanusie. To ogromny mechanizm uporządkowanych dróg i domów z glinianych cegieł. Sam Anu zasiada w wielkim pałacu pokrytym oknami. Śniadoskórzy Oczekujący o jednolitym wyglądzie odziani w błękitne spódniczki i nie ukazują żadnych oczywistych oznak płci. Wszyscy mają taką samą pamięć i wiedzę i są najbliżej jak mogą być ludzie, do bycia modronami.
  • Ustronie Upadłych to boska kraina Druaga na Baator.

Źródła Edytuj

  • "Legends and Lore AD&D 1st edition"
  • "Planescape - On Hallowed Ground"
  • "Sandstorm - Mastering The Perils Of Fire And Sand"

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.

Więcej z Fandomu

Losowa wiki