Fandom

Sferopedia

Smok bocianiego gniazda

4365stron na
tej wiki
Dodaj nową stronę
Dyskusja0 Share

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.

Smok
Smok bocianiego gniazda
Smok bocianiego gniazda
Broń oddechowa chmura mgły
Łuski jasne, o perłowym połysku
Teren morskie brzegi
Charakter chaotyczny dobry
Smok bocianiego gniazda (ang. Crow's-nest dragon) to niewielki smok, spokrewnione m.in. z pseudosmokami, zamieszkujący brzegi mórz. Te przybrzeżne gady znane są z tego, że podążają za płynącymi okrętami, wyłapując spłoszone przez nie ryby, podobnie jak czynią to mewy. Ich nazwa wzięła się z tego, że bardzo często krążą w pobliżu bocianich gniazd statku, siadając na nich niczym na grzędzie. Czasami zostają towarzyszami lub chowańcami morskich śmiałków lub czaromiotów.

Jako chowańce czaromiotów lub towarzysze tropicieli albo druidów, smoki bocianiego gniazda są w stanie utrzymać połączenie telepatyczne do 200 metrów. Są wtedy w stanie przesyłać jedynie emocje i dokładny widok ze swoich oczu, nie są w stanie mówić telepatycznie ani w konwencjonalny sposób. Ich zasób dźwięków jest znacznie skromniejszy niż u pseudosmoków, potrafią wydawać tylko parę ćwierkających dźwięków aby zakomunikować swoje potrzeby. Smoki te są zazwyczaj lojalne wobec swoich panów, choć są bardziej kapryśne i chaotyczne od pseudosmoków. Nie wymagają tyle uwagi co one, ale mają tendencję do psocenia, nawet jeśli są dobrze traktowane. Ich ciekawość, jak i głód, wedle marynarzy, są nienasycone.

Smoki bocianiego gniazda są niedużymi gadami podobnymi do pseudosmoków, nie mają jednak trującego kolca na ogonie. Ich łuski są opalizujące i białe, podobne do pereł. Ich ciała mierzą około 60 cm, a smukły, wężowy ogon jest tak samo długi jak ciało stworzenia. Ich skrzydła są długie i  szerokie, przypominające skrzydła pelikana, lecz potrafią je złożyć blisko ciała podczas nurkowania po rybę, podobnie jak albatrosy. Ich szczęki są bardzo mocne i nie waha się nimi dotkliwie gryźć. Zazwyczaj polują połykając pojedyncze, małe ryby, ale zdarza się, że stado tych smoków atakuje większe ofiary, pokroju tuńczyka lub miecznika. Ich ulubioną techniką jest pikowanie z góry na ofiarę, potrafią wtedy zadawać wyjątkowo poważne rany. Ich małe, przednie łapy są bezużyteczne do walki, ale są na tyle zręczne, że stworzenie może za pomocą ich manipulować niewielkimi przedmiotami.

Kiedy poczują się zagrożone, smoki bocianiego gniazda zazwyczaj odlatują. W przypadku, kiedy są atakowane przez innych, powietrznych drapieżców, mogą raz dziennie użyć swojej broni oddechowej, w postaci chmury mgły, która jest rozwiewana zazwyczaj szybko przez oceaniczne wiatry, lecz daje to tym smokom czas na salwowanie się ucieczką. Są one bardzo sprawnymi lotnikami, ale też potrafią sprawnie pływać pod wodą po nurkowaniu. Choć nie potrafią oddychać pod wodą, to są w stanie bez trudu wstrzymać oddech na 10 minut.

Smoki bocianiego gniazda budują gniazda blisko szczytów, stromych, morskich klifów. Para łączy się na całe życie, dzieląc obowiązek opieki nad młodymi po równo, między siebie. Podstawowym pokarmem są ryby i głowonogi, w szczególności przepadają za kalmarami i mątwami. Naturalnymi wrogami tych sworzeń są duże, morskie drapieżniki takie jak rekiny lub wieloryby, albo powietrzni w postaci ogromnych orłów albo mantikor. Żeglarze uważają smoki bocianiego gniazda za dobry omen, a niektórzy wręcz twierdzą, że towarzyszące łodzi stado tych gadów obdarza statek magicznymi mocami. Jeśli ktoś zabije jednego z osobników w stadzie, to odchodzi ono, nigdy więcej nie powracając do tej konkretnej łodzi. Smoki bocianiego gniazda żyją na wolności od 11 do 20 lat.

ŹródłaEdytuj

  • Dragon magazine #272

Więcej w Fandom

Losowa wiki