FANDOM


Zaratan

Zaratan

Zaratan (ang. Zaratan) jest przeolbrzymim, pasywnym żółwiem spotykanym w ciepłych prądach zakharyjskich mórz. Na szczęście zaratany spędzają większość swojego życia na wyjątkowo głębokim śnie.

Średnica skorupy zaratana waha się pomiędzy 60 a 120 metrów i wygląda jak skalista, lekko stożkowata wyspa. Długa na 15 metrów głowa jest często mylona z wystającą z wody skałą, zwłaszcza gdy zaratan zamknie oczy. Cztery płetwy stworzenia, każda o długości do 30 metrów, podobne są do małych raf koralowych i dają schronienie licznym koralowcom, skorupiakom i rybom. Kiedy zaratan pogrążony jest w letargu, jest bardzo trudny do odróżnienia od zwyczajnej wyspy.

Zaatakowany, zaratan skrywa wrażliwe części ciała w niemal niezniszczalnej skorupie, w której pozostaje przez kolejnych kilka lat. Jeżeli jednak zostanie rozwścieczony lub boleśnie zraniony, staje się bardzo groźnym przeciwnikiem. Jego wielka paszcza może rozerwać przeciwnika na pół lub połknąć go w całości. W żołądku stworzenia jest dość powietrza, by przeżyć kilka dni, zważywszy na stosunkowo powolne działanie kwasów żołądkowych istoty. Zazwyczaj zalegają tam wśród resztek poprzednich posiłków rozmaite przedmioty. Po bitwie zaratan zapada w kilkudziesięcioletni sen.

Powolny metabolizm zaratanów sprawia, że istoty te żyją tysiące lat. Ponoć pływały już w oceanach, zanim stopa pierwszego geniusza postała na Zakharze. 99 procent swego życia zaratany spędzają pogrążone w drzemce. Jeżeli nie są ukryte w skorupie, płyną z otwartą paszczą, odruchowo połykając wszelkie istoty, które w nią wpłyną. Gdy nie śpią, zaratany odbywają gody lub spędzają czas na rozmowach pomiędzy sobą. Gody tych stworzeń następują, kiedy tylko para przytomnych zaratanów przeciwnej płci wpadnie na siebie gdzieś na oceanie. Jest to imponująca ceremonia - zaloty trwają kilkadziesiąt lat, natomiast samo ich zwieńczenie zajmuje okrągły rok. Również rozmowy zaratanów ciągną się latami.

Z wiekiem wydłużają się okresy snu zaratanów. Wskutek tego pancerze starszych istot zarastają roślinnością, osiedlają się na nich zwierzęta, a podbrzusza zarastają koralowcami i wodorostami. Zaratany nie mają nic przeciwko temu osadnictwu, o ile mieszkańcy nie zakłócają ich snu. Niektóre z nich posiadają na grzbietach nawet wioski prymitywnych istot lub służą jako pływające bazy pirackie. Mieszkańcy traktują zaratana jako dobre bóstwo i starają się, by był zawsze nakarmiony i pozostawiony w spokoju. W końcu po przebudzeniu mógłby zanurkować.

ŹródłaEdytuj